กราบขอบพระคุณมา ณ ที่นี่ด้วยค่ะ

loveseatstudio been moved to loveseatstories.wordpress.com

see you there!
Tagged: loveseatstories.wordpress.com ]]> http://loveseatstudio.wordpress.com/2010/02/08/08-02-2010/feed/ 0 o+ http://loveseatstudio.wordpress.com/2010/02/03/03-02-2010_thedaythemusicdied/ http://loveseatstudio.wordpress.com/2010/02/03/03-02-2010_thedaythemusicdied/#comments Wed, 03 Feb 2010 01:00:07 +0000 loveseatstudio http://loveseatstudio.wordpress.com/?p=2368 ]]>

..
’3 กุมภาพันธ์ วันดอกป๊อบปี้บาน’
ข้อความที่ขึ้นอยู่ด้านล่างจอทีวี กระตุกต่อมรักเที่ยวยิ่งนัก
โอ๋นึกว่าคงเป็นเทศกาลตระกูลเดียวกันกับ
ดอกทานตะวันบาน ดอกกระเจียวบานทำนองนั้น
เลยเอ่ยปากออกมาหมายจะหาแนวร่วม
แล้วมันใช่ซะที่ไหน

“ดอกป๊อบปี้ มันเป็นสัญลักษณ์ของทหารทั่วโลก.. บลา บลา”
เพื่อนบ้านมองโอ๋ด้วยสายตาเย็นชา ก่อนอบรม
ว่าเลิฟซี้ดเอ็งช่วยคิดอะไรให้มากกว่าหลั่นล้าไปวันๆ ได้ไหม

แหะ..
สรุปว่า 3 กุมภา เป็นวันทหารผ่านศึกไทยนะคะพี่น้อง
สถาปนาขึ้นเมื่อปี 2491
ในวาระจัดตั้งองค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่โอ๋ตั้งใจจะเขียนถึง เกี่ยวกับวันที่ 3 กุมภาพันธ์
..

3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1959,
เกิดอุบัติเหตุเครื่องบินเล็กตกที่ไอโอวา
ผู้โดยสารและนักบินรวมสี่ชีวิตเสียชีวิตทั้งหมด
ผู้โดยสารทั้งสามคนของเที่ยวบินนี้
ล้วนเป็นบุคคลสำคัญของวงการเพลง
ในช่วงเวลาที่อาจพูดได้ว่า ไม่สมควรตายที่สุด
ทำให้ ดอน แมคลีน สถาปนาวันนี้ว่า วันที่ดนตรีตาย
the day the music die – - ในเพลง american pie

เอาเป็นว่าแปะเนื้อเพลงแล้วแปลขั้นปฐมภูมิไปละกัน
อ่านไม่ค่อยรู้เรื่องเลยไม่รู้จะแปลยังไง
เนื้อเพลงเต็มไปด้วยศัพท์เฉพาะเชิงวัฒนธรรม
ที่นอกขอบเขตความรู้และประสบการณ์ของโอ๋ไปมาก
แต่สิ่งที่สัมผัสได้อย่างชัดเจนในบทเพลงนี้คือ
ความเศร้าแสนสาหัส ที่เกาะกุมจิตใจผู้ประพันธ์
ความเห็นส่วนตัวของโอ๋คือ ไม่ต้องรู้ก็ได้มั้ง(ฮา)

ใครมีข้อมูลอะไรอยากเพิ่มเติม โต้แย้ง หรือแลกเปลี่ยน
เจ้าของบลอกเรียนเชิญด้วยความยินดียิ่งค่ะ

……………………………………………………….
[american pie], don mclean
a long, long time ago
i can still remember
how that music used to make me smile
and, i knew if i had my chance
that i could make those people dance,
maybe they’d be for a while
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เมื่อเสียงเพลงยังทำให้ผมยิ้ม
เมื่อผมยังทำให้ใครต่อใครเต้นรำ – - เป็นแบบนั้นอยู่พักนึงมั้ง

but, february made me shiver
with every paper i’d deliver
bad news on the doorstep 
i couldn’t take one more step
i can’t remember if i cried
when i read about his widowed bride
something touched me deep inside
the day the music die
สายลมเดือนกุมภาทำให้ผมหนาวสั่น
ข่าวร้ายในหน้าหนังสือพิมพ์ที่วางอยู่ทุกหน้าประตูบ้าน
ผมไม่แน่ใจว่าตัวเองได้ร้องไห้หรือไม่
แต่ผมสัมผัสได้ถึงบางสิ่งในวันนั้น - วันที่ดนตรีตายจากไป

so, bye bye miss american pie
drove my chevy to the levee,
but the levee was dry
them good ol’ boys
were drinking whiskey and rye,
singing..
this’ll be the day that i die
this’ll be the day that i die
(ยังไม่แปลนะคะท่อนนี้ มันอาร์ตไป.. )

did you write the book of love
and do you have faith in god, above?
if the bible tells you so
now, do you beleive in rock’n roll?
can music save you mortal soul? and..
can you teach me how to dance real slow?
คุณเคยเขียนหนังสือแห่งความรักมั้ย?
(book of love เป็นชื่อเพลงค่ะ.. )
คุณเชื่อในพระเจ้ามั้ย? พระคัมภีร์สอนคุณแบบนั้นใช่มั้ย
แล้วคุณเชื่อในร็อคแอนด์โรลรึเปล่า
ดนตรีเยียวยาหัวใจคุณมั้ย?
คุณสอนผมหน่อยได้มั้ย ว่าสโลว์เค้าเต้นกันยังไง

well, i know that you’re in love with him,
’cause i saw you dancing in the gym
you both kicked off your shoes
man, i dig those rhythm and blues
i was a lonely, teenage broncin’ buck
with a pink carnation and a pickup truck, but..
i knew i was out of luck the day the music died
ผมรู้แล้วว่าคุณรักเค้า เมื่อเห็นพวกคุณเต้นรำด้วยกัน
ผมเป็นแค่เด็กหนุ่มขี้เหงา เจ้าของรถเก่าๆ และดอกไม้สีชมพู
ที่รู้ว่าตัวเองไม่มีโชค ในวันที่เสียงเพลงตายจากไป

i started singing, bye bye miss american pie
drove my chevy to the levee,
but the levee was dry
them good ol’boys
were drinking whiskey and rye,
singing..
this’ll be the day that i die
this’ll be the day that i die
(เห็นทีต้องแปล)
ลาก่อนมิสอเมริกันพาย
(กิ๊กเก่าลุงดอนค่ะ เธอเคยประกวดมิสอเมริกา)
ผมขับรถคันเก่าไปยังทะเลสาบ เพื่อพบว่ามันแห้งผาก
พวกเค้าคงกำลังตั้งวงเหล้า
และร้องเพลง this will be the day
ร้องว่า ‘วันนี้แหละที่ฉันจะตาย’
(this will be the day – - เพลงนี้แต่งโดย บัดดี้ ฮอลลี่ ค่ะ)

(เหนื่อยรึยัง เจ้าของบลอกเหนื่อยแล้วว่ะ.. ) 
(ยังเหลืออีกหลายท่อนเลย)
now, for ten years we’ve been on our own
and moss grows fat on a rolling stone, but..
that’s not how it used to be
when the jester sang for the king and queen
in a coat he borrowed from james dean
in a voice that came from you and me
สิบปีผ่านมาแล้ว ตะไคร่จับหนาบนก้อนหิน
(rolling stone ไม่กลิ้งอีกต่อไปแล้ว อาร์ตมั้ยล่ะ?)
แต่ก่อนมันไม่เป็นแบบนี้นะโว้ย

oh, and while the king was looking down
the jester stole his thorny crown
the courtroom was adjourned 
- no verdict was returned
and, while lenon read a book on marx
the quarted practiced in the park,
and..
we sang dirges in the dark the day the music died
มงกุฎกษัตริย์ถูกช่วงชิงโดยไอ้ตัวตลก
คดีถูกเลื่อน คำพิพากษาไม่มีวันออกมาตลอดกาล
เลนนอนกลายเป็นคอมมิวนิสต์
วงควอเต็ด(บีทเทิ่ลละมั้ง.. ที่เค้าหมายถึง)
บรรเลงเพลงในสวนสาธารณะ
เมื่อนั้นเราร้องเพลงสวดเหนือหลุมศพที่ฝังเสียงเพลง
(ดูเหมือนสามสี่เหตุการณ์นี้
เป็นโศกนาฎกรรมในสายตาดอนเค้านะ)

healter skealter in the summer swelter
the birds flew off with a fallout shelter
eight miles high and falling fast
it landed foul on the grass
the player tried for a forward pass
with the jester on the sidelines in a cast
now, the halftime air was sweet
while the sergeants played a marching tune
we all got up to dance,
oh, but we never got the chance
’cause the players tried to take the field
the marching band refused to yield
do you recall what was revealed
the day the music died?

and, there we were, all in one place
a generation lost in space
with no time left to start again
so, come on, jack be nimble, jack be quick
jack flash sat on a candlestick,
’cause..
fire is the devil’s only friend
and, as i watched him on the stage
my hands were clenched in fist of rage
no angel born in hell
could break that saten’s spell
and, as the flames climbed high into th night
to light the sacrificial rite, i saw..
satan laughing with delight
the day the music died

i met a girl who sang the blues,
and i asked her for some happy news
she just smiled and turned away
i went down to the sacred store
where i’d heard the music years before,
but..
the man there said the music wouldn’t play
ผมพบสาวน้อยที่ร้องเพลงบลูส์
เมื่อถามหาข่าวดีๆ จากเธอ
เธอเพียงยิ้มแล้วเมินหน้าไป
ผมไปยังร้านที่เคยได้ยินเสียงเพลง แต่..
เค้าบอกผมว่าดนตรีจะไม่บรรเลง

and, in the streets the children screamed,
the lovers cried, and the poets dreamed, but..
not a word was spoken
the church bells all were broken
and, the three men i admire most:
the father, son, and the holy ghost, they..
caught the last train for the coast
the day the music died
บนท้องถนนเด็กน้อยร่ำร้อง คู่รักคร่ำครวญ กวีเพ้อฝัน
แต่ไม่มีถ้อยคำใดกล่าวออกมา
ระฆังในโบสถ์หักพังไปหมดสิ้น
คนที่ผมรัก พวกเค้าจับรถไฟเที่ยวสุดท้ายจากไปแล้ว
ในวันที่เสียงเพลงตายจากไป

……………………………………………….

(เหนื่อย.. )
เพลงนี้ยาวแปดนาทีกว่า เนื้อเพลงไม่มีการร้องซ้ำ
ถ้าไม่นับท่อนฮุค คิดเอาเองแล้วกันว่ายาวขนาด

ครั้งที่สองแล้วที่โอ๋เขียนถึงเพลงของ ดอน แมคลีน
หลังจากที่เคยพูดถึงเพลง vincent ไปเมื่อนานมาแล้ว
หรือพูดให้ถูกคือครั้งที่สองแล้ว
ที่คุณลุงท่านนี้สร้างแรงบันดาลใจให้โอ๋
การที่ใครสักคนหรือสิ่งที่เค้าทำไว้
ยังสั่นสะเทือนหัวใจเราได้
ไม่ได้แปลว่าเค้ายังมีชีวิตอยู่หรือ?

เหมือนเพลง vincent,
สำหรับโอ๋ american pie เป็นภาพคอลลาจ
ที่ตัดแปะเอาองค์ประกอบของสิ่งที่คนแต่งเพลงอยากพูดถึง
เอามาวางปะติดปะต่อกัน
เป็นภาพรวมๆ ที่สดใสและหม่นเศร้าไปพร้อมกัน
ภาพความทรงจำของอังเคิลดอน
ที่มีต่อเสียงเพลง เรื่องเศร้า และเรื่องรักวัยรุ่นของเค้า

ดนตรีไม่ตายหรอกดอน
และในบางความหมาย
คนพวกนั้นที่คุณรักรวมถึงตัวคุณด้วย ก็ไม่มีวันตาย..
..

references:
1. http://en.wikipedia.org/wiki/American_Pie
เกี่ยวกับเพลง american pie โดย วิกิพีเดียเจ้าเก่า

2. http://peerach297.blog128.fc2.com/blog-entry-14.html
หน้านี้เขียนถึงเพลงที่ว่าได้น่าสนใจ และอ่านเข้าใจง่ายดีสำหรับโอ๋นะ

3. http://www.whrc-wi.org/americanpie.htm
reference ในข้อ 2. เค้าแนะนำให้มาดูอันนี้ต่ออีกทีค่ะ
**highly recommended นะ **

4. http://www.artgazine.com/shoutouts/viewtopic.php?p=8895&sid=c6b1e085452ef8072d56a9cc1b7ef2d8
บทความเกี่ยวกับ buddy holly จาก artgazine
เนื่องจากจากไปอย่างรวดเร็ว
ทำให้ไม่ค่อยมีผลงานที่โดดเด่นเป็นที่จดจำ
แต่ถ้าพูดถึงสิ่งที่เค้าได้กระทำ
ก็ควรค่าแก่การอาลัยอย่างยิ่งยวด

5.http://www.youtube.com/watch?v=mZ8miTErh-o
แปดนาทีกว่าๆ กับ american pie ค่ะ
ไม่ต้องแปลกใจ เนื้อเพลงยาวซะขนาดนั้น

6. http://www.youtube.com/watch?v=6z3KRKacVik&feature=related
american pie เวอร์ชั่นป้ามาดอนน่า
หลายเสียงครหาว่าเป็นเวอร์ชั่นที่แย่ที่สุด
แต่เป็นเวอร์ชั่นที่โอ๋ชอบมาก
ได้ยินมาว่า อังเคิลดอนเองก็พอใจเวอร์ชั่นนี้อยู่นะ
(ส่วนตัวกราบเรียนตามตรงว่า
กลุ้มใจกับ MV นี้ไม่ใช่น้อยค่ะ ฮ่าฮ่า)

7. http://fwmail.teenee.com/etc/15713.html
หน้านี้มีรูปดอกป๊อบปี้สวยๆ เยอะดี เผื่อใครอยากเห็นค่ะ
เพราะไอ้ที่แปะอยู่บนหัวบลอกนั้น ไม่ใช่ดอกป๊อบปี้(แฮ่.. )
..
เกี่ยวกับภาพประกอบ:
ฝั่งขวาถ่ายมาจากโคราชเมื่อปี 2006 ต่อ 2007 แน่นอนว่าไม่ใช่ดอกป๊อบปี้(ฮ่าฮ่า) แต่อยากได้ดงดอกอะไรสักอย่างที่สีออกแดงๆ ชมพูๆ ฝั่งขวาถ่ายมาจากห้องพี่ป้าง(นามสมมติ) จุดประสงค์การถ่ายเพื่อแทงบัญชีจำหน่ายขายทิ้ง ทีแรกว่าจะหารูป stratocaster แบบที่ buddy holly นำมาบุกเบิกเล่นจนโด่งดังมาแปะ – - แต่ไม่มี เกี่ยวกับกีต้าร์ตัวในภาพ ไว้ให้(อดีต)เจ้าของกีต้าร์มาเล่าแล้วกัน ถ้าผ่านมานะ..

หมายเหตุ: เหตุการณ์ทั้งหมดในเอนทรี่นี้ เป็นเรื่องสมมติล้วนๆ จากจินตนาการของเจ้าของบลอก อย่างไรก็ตาม หากไปพาดพุง เห็นพ้อง เกี่ยวข้องกับบุคคลก็ตาม อันมีผลกระทบต่อความเป็นส่วนตัวของท่าน อย่ารอช้าที่จะแจ้งให้โอ๋เลิฟซี้ดทราบ เพื่อดำเนินการตัดต่อแก้ไข หรือสถานหนักลบทิ้งตามอัธยาศัยนะคะ ด้วยความเคารพ

[cast study i]:
หัวค่ำวันไหนจำไม่ได้แล้ว,
โอ๋กับพี่ป้าง(นามสมมติ) นั่ง discuss ปัญญาระดับชาติ
ว่าด้วยอาหารมื้อเย็น

“กินส้มตำกันโอ๋”
พี่ป้างเอ่ยออกมา “ผมรู้จักร้านนึงอร่อยอยู่แถวนี้”
โอ๋มองหน้าพี่ป้างอย่างคลางแคลง
จำไม่ได้ว่าพี่ป้างชอบกินส้มตำกับเค้าด้วย
“ร้านนี้อร่อยจริงๆ นะ
น้องสุดสวย(นามสมมติ) ชอบส้มตำร้านนี้มากเลย”
พี่ป้างเมนชั่นเพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือของข้อมูล
เออ.. ส้มตำก็ส้มตำ

“ตะก่อนเวลาผมไปหาสุดสวย
ผมก็จะซื้อส้มตำร้านเนี้ยไปให้เค้า”
พี่ป้างแกล้มมื้ออาหารด้วยเรื่องเล่าคราวหลัง
ที่แซ่บกว่าตำแตงกวาไม่ปลาร้าไม่เผ็ดของโอ๋
“สุดสวยเค้าก็ถามผมนะ
ว่าพี่ป้างไปซื้อส้มตำจากไหนอร่อยจัง
ผมก็ไม่ยอมบอก บอกเค้าว่าเค้าจะได้ไม่กล้าเลิกกับผม
เพราะเดี๋ยวเลิกกันแล้วเค้าจะอดกินส้มตำ”

โห.. พี่ป้างแผนสูง โอ๋สดุดี ก่อนถามเบาๆ
“แล้วสุดท้ายสุดสวยเค้าเลิกกับคุณมั้ย?”

หนังหน้าพี่ป้างกระตุกไปครึ่งจังหวะ
ก่อนตอบว่า “เลิก” เสียงเบากริบ
“ก่อนเลิกเค้าก็อึกอักนะ แล้วก็ถามผมว่า
พี่ป้าง.. พี่ป้างบอกสุดสวยหน่อยสิ
ว่าพี่ป้างไปซื้อส้มตำร้านไหนให้สุดสวยกิน?
คุณว่าแผนการผมได้ผลมั้ย?”

พี่ป้างอุตส่าห์หันมาถาม เออ.. คุณน่ะปราดเปรื่องค่ะ
ในหัวโอ๋แว้บคำว่า ‘ชนะศึกแต่แพ้สงคราม’ ออกมาเลือนราง
……………….

[case study ii]:
ถนนสุขุมวิทก่อนถึงสะพานกลับรถเข้าซอยอ่อนนุช,
หัวค่ำคืนวาน,
“เออแก เราเคยมากินร้านนี้กันมั้ย?”
โอ๋ถามเมื่อรถเคลื่อนผ่านหน้าร้านบุฟเฟ่ต์เนื้อย่าง
‘เนื้อดีที่สุด’(นามสมมติ)

พี่ซื่อเพื่อนโอ๋(แน่นอนค่ะ – - นามสมมติ)
เหลือบตามอง “ไม่เคยว่ะ แต่ไว้ก่อนเหอะแก”
โอ๋เหลือบมองพุงกลมๆ ของเพื่อนอย่างเห็นงาม
ที่จะแขวนโปรเจคกินกระจายไว้ก่อน

พี่ซื่อเงียบไปพัก ก็หันมาถาม
“เออ แกรู้จักร้านเนื้อย่างชื่อ @&*()%#$+(นามสมมติ) มั้ย?”
โอ๋ส่ายหน้า ชื่อแปลกขนาดนี้ถ้ารู้จักคงจำได้ “อยู่แถวไหนอะ?”
“บางนา เค้าว่าเนื้อย่างอร่อย” พี่ซื่อทำหน้ามีเลศนัย
“แล้วแกไปได้ยินมาจากไหน?” โอ๋ถามต่อ

“น้องน่ารัก(นามสมมติ – - ของสาวน้อยคนที่พี่ซื่อกำลังจีบอยู่)
เค้าบอกว่ามีร้านเนื้อย่างชื่อนี้ อร่อยมาก”

โอ๋มองหน้ายิ้มกริ่มของพี่ซื่ออย่างหมั่นไส้เล็กน้อย “แล้วไง?”
“ไว้ไปกินกันนะแก เดี๋ยวชั้นไปถามน้องเค้าอีกทีว่าร้านอยู่ตรงไหน” พี่ซื่อชักชวนสุ้มเสียงเปรมปรีดิ์

พี่โอ๋ตบหัวพี่ซื่อดังป้าบบบ..
พี่ซื่อทำหน้าซื่อสมชื่อที่โอ๋บรรจงตั้ง
“ก็ทำไมไม่ชวนคนที่เค้ารู้ทางไปละโว้ย”
พี่โอ๋ถามอย่างเวทนา
“พี่ซื่อคิดว่า น้องเค้าแนะนำให้พี่ซื่อ
เพื่อให้พี่ซื่อชวนสาวคนอื่นไปกินเหรอคะ?
แหมเมิงนึกภาพนะ..
พี่ซื่อไปกับพี่โอ๋ใช่มั้ย แล้วก็ไม่รู้ทาง โทรถามน้องเค้า
น่ารักครับ ร้านไปยังไงนะ พี่ซื่อจะพาเพื่อนไปกิน
ขวาแยกนี้เหรอ โอ๋จ๋าถึงแยกแล้วเลี้ยวขวานะจ๊ะ..
แล้วก็มีเสียงพี่โอ๋แทรกมาว่า
ซื่อขาซื่อถามน้องว่าร้านอยู่ซ้ายหรือขวา
จ๊ะโอ๋กลัวเลย มันกลับรถยากค่ะซื่ออ..
ยังงี้เหรอคะไอ้พี่ซื่อ?”

หนังหน้าพี่ซื่อกระตุกในจังหวะคล้ายคลึงพี่ป้าง
ก่อนจะตกอยู่ในสภาพเงียบงัน nullสนิท..
“ยังงี้หรอกเหรอโอ๋” พี่ซื่อถามแผ่วเบา
“ค่ะ” พี่โอ๋ตอบเสียงหนักแน่น
……………………

สุดท้ายนี้
หนุ่มสาวเอย พวกเราว์จงเสพ ‘เนื้อดีที่สุด’ กันเถิด
เมื่อไหร่ดีค้าบบบบ.. ^ ^
[สนใจเข้าร่วม เชิญที่นี่ค่ะ]

………..
เกี่ยวกับภาพประกอบ:
ตำแตงปูม้าไม่ปลาร้าไม่เผ็ด กินที่เสม็ดเมื่อปีที่แล้ว
อันที่จริงอยากแปะรูปเนื้อย่างมากกว่า
ไว้ไปกินเมื่อไหร่จะถ่ายมาค่ะ

ครึ่งแรกของ ‘ด้วยรัก ความตาย และหัวใจสลาย’
หรือ norwegian wood โดย ฮารุกิ มูราคามิ-ซัง
ผ่านไปรวดเร็วเกือบน่าประหลาดใจ
รู้สึกคล้ายจมลงไปในบรรยากาศอ่อนนุ่ม เยียบเย็นเจือเศร้า
เข้ากับสภาพฟ้าฝน และสภาพอารมณ์นิ่งๆ อึมครึม ที่เป็นอยู่
(รวมทั้งเข้ากับห้องที่ทาสีใหม่ด้วย.. ฮ่าาาา)

ในวันอาทิตย์ที่โอ๋ก็ไม่ไขลาน
โอ๋จึงบอกตัวเองให้ชลอการอ่านลงบ้าง
เกรงว่าอ่านจบแล้ว จะเหมือนการลอยตัวผ่านบึงน้ำมาชนฝั่ง
ทั้งที่ยังอยากเท้งเต้งอยู่แบบนี้ไปก่อน

ครึ่งหลังของการอ่านใช้เวลานานกว่าโดยไม่ต้องพยายาม
การอ่านเป็นไปอย่างไม่ต่อเนื่อง อ่านๆ หยุดๆ
แต่สภาพอารมณ์โดยรวม ก็ยังอยู่ในโทนหม่นๆ เย็นๆ อันน่าพึงใจ
น่าจะเป็นการใช้ภาษา ที่ทำให้รู้สึกว่าจิตใจสงบ
(ต้องให้เครดิตผู้แปล คุณนพดล เวชสวัสดิ์ ไว้ด้วย)

กะว่าจะหาเรื่องอื่นๆ ของมูราคามิ-ซัง มาอ่านเพิ่มเมื่อมีโอกาส
ความรู้สึกที่ยังหลงเหลือ
ทำให้ไปหาเพลง norwegain wood มาฟัง
ก็.. ไม่ใช่แบบที่ชอบ แต่ก็พอไปได้กับหนังสือที่เพิ่งอ่านมา

นาโอโกะติดใจอะไรในเพลงนี้นะ
มันถึงเป็นเพลงโปรดของเธอ?
..
แปะและแปล.. แปลทั้งที่งงๆ นี่แหละ

[norwegian wood], the beatles 

i once had a girl,
or should i say, she once had me
she showed me her room,
isn’t it good norwegian wood
ผมเคยมีเธอ, เอ.. หรือเธอเคยมีผมกันแน่?
เธอพาผมไปชมห้อง ไม้สนนอรเวย์ก็สวยดีนะ

she asked me to stay
and she told me to sit anywhere,
so i looked around
and i noticed there wasn’t a chair
เธอบอกว่านั่งตรงไหนก็ได้ แต่ห้องของเธอไม่มีเก้าอี้

i sat on a rug, biding my time, drinkin her wine
we talked until two and then she said,
‘it’s time for bed’
ผมนั่งลงบนพรม กินเหล้าเผาเวลา
เราคุยกันถึงตีสอง และเธอก็บอกว่าได้เวลานอนแล้ว

she told me she worked in the moring
and started to laugh,
i told her i didn’t,
and crawled off to sleep in the bath
เธอบอกว่าเธอต้องทำงานแต่เช้า แล้วก็หัวเราะ
แต่ผมไม่นี่หว่า..
ผมบอกเธอก่อนจะมุดลงไปนอนในอ่างอาบน้ำ

and when i awoke, i was alone, this bird had flown
so i lit a fire, isn’t it good norwegian wood
ผมตื่นมาพบตัวเองเดียวดาย นกน้อยบินจากไปแล้ว
ผมจึงจุดไฟ..
ก็ดีแล้วนี่ เผาทิ้งแม่งเลย ป่าสนนอรเวย์นี่
นกน้อยของผมบินจากไปแล้ว
…

http://www.sing365.com/music/lyric.nsf/Norwegian-Wood-lyrics-The-Beatles/638D4149F90F2D2748256BC200139391
ได้เนื้อเพลง norwegian wood มาจากหน้านี้

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=a-wild-sheep-chase&month=11-2006&date=21&group=1&gblog=36
พบหน้านี้ตอนค้นข้อมูลเกี่ยวกัาบหนังสือเล่มที่ว่า คิดว่าอ่านสนุกและน่าสนใจดีค่ะ

http://en.wikipedia.org/wiki/Norwegian_Wood_(This_Bird_Has_Flown)
เกี่ยวกับเพลง norwegian wood

..
เกี่ยวกับภาพประกอบ:
ป่าสนประเทศชาติเรานี่แหละค่ะ ไม่ใช่นอรวง-นอรเวย์อะไร(ฮา) ถ่ายโดย @tousna ดูรูปแล้วอดคิดไม่ได้ว่า ยืนคนเดียวดูเหงากว่า แต่มันไม่มีนี่หว่าไอ้รูปที่ยืนคนเดียว

แรงบันดาลใจจากเพลง heroes
โดย ญารินดาและผองเพื่อน(yarinda&friends)
ที่กำลังชอบมากอยู่ ณ ขณะนี้
เป็นเพลงที่แต่งโดยคุณเจตมนต์ ณ หมู่บ้านเพนกวิน
(เป็นอะไรกับ eskimo friend ของน้าเดเมี่ยนรึเปล่าไม่รู้)
พี่เค้าไม่ธรรมดานะผมว่า ทั้งมิติเชิงดนตรีและหัวใจ

ได้ยินเพลงนี้ครั้งแรก จากหน้าเวบของมติชน 
คนไม่เคยฟังลองคลิกไปฟังนะ

ภาพประกอบปั้นใน twitpaint
แต่รู้สึกยังช้ำเลือดช้ำหนองไม่สะใจ
เลยเอาไปเข้า photoshop อีกรอบ ออกมาดังที่เห็นค่ะ
..

[heroes] yarinda&friends, schools, jettamol
ฉันบินได้ และสามารถได้ยินความคิดใครๆ
และยังเคลื่อนไหวภายในพริบตา
หายตัวได้ และสามารถเยียวยาแผลได้เร็วไว
ข้ามเวลาไปไหนดั่งใจต้องการ

แต่ใจฉันทรมาน ทุกวันยังนอนไม่หลับ
ไม่รู้ว่าอะไรที่ฉันขาด ที่ฉันยังต้องการอีกไหม
ปีกมีไว้ทำไม ถ้าไม่มีใครให้โอบ
รู้ความในใจคงไม่มีประโยชน์
ไม่มีใครให้เข้าใจ

หัวเราะได้ และสามารถจะมองฟ้าที่กว้างใหญ่
เจ็บปวดเมื่อไรก็มีน้ำตา
ร้องเพลงได้ และสามารถจูงมือคนรักเรื่อยไป
เท่านี้ใช่ไหมที่คนต้องการ

แต่ใจฉันทรมาน ทุกวันยังนอนไม่หลับ
รู้ว่าอะไรที่ฉันขาด แต่ฉันคงไม่อาจมีไว้
ไม่ต้องหายตัวได้ ถ้าไม่เคยมีใครเฝ้าดู
ข้ามเวลาไปฉันก็คงจะรู้ ว่าฉันจะต้องอยู่อย่างไร
ปีกมีไว้ทำไม ถ้าไม่เคยมีใครให้โอบ
รู้ความในใจคงไม่มีประโยชน์ ไม่มีใครให้เข้าใจ
ไม่มีใครให้เข้าใจ

ฉันบินได้..

ทาสีห้องใหม่ส่งท้ายปีเก่า
ขออั๊บรูปอวดก่อน ไว้ค่อยว่ากัน

อย่างไรก็ตาม ขอแสดงความขอบคุณเป็นอย่างสูง
แด่ สมตี๋ สมไซ สมทัศน์ สามเกลอแรงงานทาสี
และสวัสดีปีใหม่ค๊าบบบบบบบ ^ ^
..

30 ธันวาคม 2552, ก่อนเที่ยง
เซเซ่,

ผมใช้สรรพนามแทนตัวคุณว่า ‘คุณ’
เพราะผมไม่เห็นคุณเป็นเด็กน้อย
คุณพูดเองนี่ ในคืนคริสต์มาส ว่าบ้านคุณไม่มีเด็กอีกต่อไป
ทุกคนได้ลิ้มรสความเศร้าและเติบโตเป็นผู้ใหญ่กันถ้วนหน้า

คุณรู้สึกยังไงเหรอเซเซ่ วันที่สูญเสียต้นส้มของคุณไป?

ผมว่าเราทุกคนมีต้นส้มของตัวเอง
ต้นส้มของผม เธอเป็นต้นส้มแก่ๆ อารมณ์ดี
ไม่เรื่องมาก ให้ร่มเงา และเป็นที่รักของทุกคน
ผมรู้ว่าผมเป็น ‘คนโปรด’ ของเธอ

วันนี้ผมโตเกินกว่าจะเล่นสนุกใต้ร่มเงาของเธอ
และตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ที่เธอยืนต้นแห้งแล้งไร้ใบ
แม้ผมจะรดน้ำพรวนดินใส่ปุ๋ยลงไปเท่าไหร่
เธอก็ยังคงค่อยๆ แปรสภาพตัวเองเป็นซาก

เช้านี้ฝนตก ผมแปลกใจนิดหน่อย
กับฝนหลงฤดูในวันก่อนสิ้นปี
แต่กลับรู้สึกว่ามันเข้ากันดี กับความรู้สึกข้างใน

ต้นส้มของผมไม่ได้ถูกโค่นหรอกเซเซ่
ต้นส้มชราผู้น่ารักของผม กำลังยืนต้นตาย
เธอชราเกินกว่าจะร้องไห้
ผมเองก็ไม่มีน้ำตาเช่นกัน ผมเหนื่อย..

,จากคนที่ปรารถนาจะเป็นเด็กตลอดกาล
..

“ตลกมั้ย พอยิ่งโตขึ้น ผมพบว่าตัวเองรับเรื่องร้ายๆ ได้น้อยลง”
โอ๋บ่นกับเพื่อนคนหนึ่งเมื่อวานนี้
รู้สึกเหนื่อยกับทุกเรื่อง อย่างไม่รู้จะอธิบายอย่างไร

ปีใหม่ปีนี้ไม่มีโปรแกรมอะไรเป็นพิเศษ
กะว่าจะทาสีห้องที่เริ่มกระดำกระด่างใหม่
เวลาที่เหลือคงอยู่เงียบๆ หายใจเบาๆ
ส่งความปรารถนาดีเท่าที่มี ให้คนที่พิเศษสำหรับเรา

คุณล่ะ?
..

จดหมายฉบับนี้ มอบแด่เด็กชายเซเซ่ ในวรรณกรรมเยาวชนรีดน้ำตานาม ‘ต้นส้มแสนรัก’ โดย โจเซ่ วาสคอนเซลอส หนังสือที่โอ๋ไม่แน่ใจว่าจะจัดอยู่ในหมวด “หนังสือดี” ด้วยเหตุผลข้อใด แต่โดยไม่ขอระบุเหตุผล โอ๋จัดมันอยู่ในหมวดหนังสือเล่มที่อ่านแล้วรู้สึกรัก

..
ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา โอ๋ตกอยู่ในภาวะตีบตันทางความคิด
อยากอั๊บบลอกใจจะขาด แต่คิด+เขียนอะไรไม่ออก
หัวสมองมีแต่เรื่องงาน ที่คิดไปก็ไม่เกิดประโยชน์
ไปดูหนังเรื่องหนึ่งที่รอดูมาตั้งแต่ต้นปี ชื่อ avatar
ไม่ได้วาดหวังยิ่งใหญ่อะไร คิดว่าอย่างน้อยหนังก็คงสนุก

หนังสนุกจริง – - สนุกและเปี่ยมไปด้วยทัศนคติอันดีงาม
แม้จะขำๆ กับการอุปมาอุปไมย
สิ่งที่เป็นเทคโนโลยี กับสิ่งที่เป็นธรรมชาติ
ที่เราลงความเห็นว่า
มันดูเป็นความ geekแสรด แบบไม่ช่วยให้ดูดีเอาเสียเลย

หมดเวลาที่เราจะมาตื่นเต้นกับหนังภาพสามมิติว่า
เฮ้ยทำได้ยังไงวะ
แล้วกลับมาตื่นเต้นกับเรื่องที่ควรจะตื่นเต้นว่า
‘คิด’ออกมาได้ยังไง? เสียที

ที่โอ๋ติดใจ คือคำพูดของ เจค ซัลลี่
ที่เริ่มจาก “ไม่ว่าจะอย่างไร คนเราก็ต้องตื่นจากความฝัน”
มาเป็น “ผมไม่รู้แล้ว ว่าอะไรคือความจริงอะไรคือความฝัน”
และสุดท้าย “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ผมคงไม่กลับมาที่นี่อีกแล้ว”
ผมอิจฉาคุณเป็นบ้าเลยเจค..

มันทำให้โอ๋นึกถึงถ้อยประโยคคำถามเหงาๆ ประโยคหนึ่งที่ว่า
“นอกจากโลกนี้แล้ว ยังมีโลกอื่นอีกไหม?”
คุณทายซิ ว่าโอ๋ไปได้ยินคำถามนี้จากที่ไหนกัน

..
หนังสือเล่มล่าสุดที่ได้อ่าน ”ผู้ชายที่ตามรักเธอทุกชาติ”
หนังสือชื่อโรแมนติกกินขาด 
เนื้อหาฮาแสรด โดย วินทร์ เลียววาริณ
โอ๋เดาว่านักเขียนท่านนี้เป็นโคตรพ่อโคตรแม่หนอนหนังสือ
เห็นภาพเด็กชาย เด็กหนุ่ม ชายหนุ่ม ชายวัยกลาง ตามลำดับ
ที่ชีวิตผูกพันกับการอ่านอย่างลึกซึ้งต่อเนื่องยาวนาน
และด้วยเจตนารมณ์อันบริสุทธิ์
มันทำให้คนอ่านอย่างโอ๋บังเกิดแรงบันดาลใจ

“ผู้ชายที่ตามรักเธอทุกชาติ”
ทำให้นึกถึง คุณรงษ์ วงสวรรค์ ผู้ล่วงลับ
ปะปนกับกระแสร่วมสมัย(สมัยที่คุณวินท์เขียนเรื่องนี้)
อย่างดาวินชี โค้ด
ฉากแอ๊คชั่นมันส์หยด
พาโอ๋กลับไปคิดถึงงานเก่าๆ ของพนมเทียน
แถมยังแอบ geek อีกต่างหาก
ฮ่าว์.. เนียนเสียจริง (ว่าไปก็ยังอ่านไม่จบนะ)
งงใช่มั้ย – - เชื่อผมเหอะคุณไปหามาอ่านดู
..

ประสา blogger(ที่ชาวบ้านเค้าเรียกกัน)
โอ๋นิยมชมชอบการเช็ค stat บลอกตัวเองยิ่งนัก
เรียกว่าเป็นความสุขเล็กๆน้อยๆ

ล่าสุด มีคนเข้ามาที่นี่
ผ่านการ search ด้วยประโยคคำถามประโยคหนึ่ง

คุณนึกภาพ ว่ามีคนคนหนึ่งเข้า google คีย์ประโยคนี้..
“นอกจากโลกนี้แล้ว ยังมีโลกอื่นอีกไหม”
แล้วกด search

จะมองเป็นวิทยาศาสตร์ หรือไสยศาสตร์ก็ได้นะ แต่สำหรับโอ๋
แวบแรกที่เห็น มันรู้สึกอ้างว้างแบบแปลกๆ ขึ้นมาฉับพลัน
หลายปีก่อน ช่วงที่ search engine ทั้งหลายแข่งกันพัฒนา
คุ้นๆ ว่า คำว่า search กลายเป็นคำยอดฮิต
ที่ถูกนำมาใช้ในหลายบริบท
โอ๋ว่ามันตลกดี ที่มีคน search หาโลกอื่นด้วย google

“ไม่ว่าจะอย่างไร คนเราก็ต้องตื่นจากความฝัน”
โอ๋ยังติดอยู่บนโลกที่ประโยคนี้เป็นจริง
และยังบินไม่ได้แม้กระทั่งในฝัน
..

เกี่ยวกับภาพประกอบ: ถ่ายที่ปางอุ๋ง ทริปอมีบ้าเที่ยวล่าสุด คำถามของโอ๋คือ ลวดลายสวยงามที่คุณเห็นนี้ คืออะไรกัน แก้วน้ำ แผ่นไม้ โต๊ะอาหาร หรือแสงเงา?
สำหรับโอ๋มันคือ ‘ดอกไม้’